Mało który film widziałem tyle razy co MASH Roberta Altmana z legendarnymi rolami Donalda Sutherlanda jako „Sokolego Oka”, Eliotta Goulda jako „Trappera” i Toma Skeritta jako „Duke’a”, nie zapominając o Sally Kellerman w roli majora „Gorące Wargi”. I wiem, że powstał później serial o tym samym tytule ze wspaniałym Alanem Aldą, który ma fanatycznych zwolenników, ale ja już na zawsze w #teamfilm.
Obejrzałem MASH w liceum i nasiąknąłem jego czarnym, anarchistycznym poczuciem humoru. Najpierw rżałem z co mocniejszych żartów, potem stopniowo odkrywałem, nazwijmy to, egzystencjalny kontekst sytuacji młodych lekarzy rzuconych w piekło wojny w Korei. Sprawiają wrażenie szaleńców i zachowują się jak szaleńcy, żeby ocalić własne człowieczeństwo, a czasem życie. MASH był ze mną (wraz z Paragrafem 22) gdy latami pracowałem jako korespondent wojenny.
A teraz, po latach, dostaję przetłumaczoną z wyczuciem na polski przez Justynę Kukian powieść, na podstawie której powstał film i która zainspirowała serial. Autor, Richard Hooker, sam był chirurgiem wojskowym na koreańskiej wojnie, i można się zastanawiać, ilu obłędnych powieściowych akcji był świadkiem lub uczestnikiem.
Cóż mam powiedzieć? Delektowałem się każdą stroną tej w sumie krótkiej powieści, wszystkimi poziomami najczarniejszego poczucia humoru, absurdalnymi dialogami, surrealistycznymi sytuacjami, komicznymi opisami bohaterów, którzy są wrzodami na tyłkach dowódców.
Więc szanowni fani filmu i serialu, i Wy miłośnicy Paragrafu 22, lekarze wszystkich specjalności ze wskazaniem na chirurgów, i Wy drogie pielęgniarki, no i miłośnicy Monty Pythona i Małej Brytanii, wszyscy Wy, którzy doceniacie podszyte dramatem poczucie humoru – to powieść dla Was.
Wydawnictwo Znak
