Marcin Meller

Literatura piękna

Bill Clinton, James Patterson, „Pierwszy dżentelmen”

Wakacji jeszcze trochę zostało, więc przyda się coś czysto wakacyjnego, sensacja, która wciągnie tak, że nie wyciągnie zza parawanów. Proszę bardzo: „Pierwszy dżentelmen” Billa Clintona i Jamesa Pattersona.

Od razu się przyznaję: mimo, że pochłaniam góry sensacji, kryminałów, thrillerów etc, nie czytałem wcześniejszych powieści głośnego duetu, ani niczego solo Jamesa Pattersona, który jak wiadomo napisał około miliona powieści. Podchodziłem więc bez oczekiwań i bez uprzedzeń, za to zaciekawiony jaki wkład wniósł były prezydent USA.

Zaczyna się z przytupem, mamy świetny punkt wyjścia: tytułowy małżonek pierwszej w historii mocarstwa pani prezydent (czy jak kto woli – prezydentki, skądinąd tłumacz Maciej Szymański używa obydwu form) staje przed sądem oskarżony o zamordowanie w czasach studenckich swojej dziewczyny, cheerleaderki. Jednocześnie od razu poznajemy narrację młodej prawniczki, której narzeczony dziennikarz został zamordowany kilka miesięcy wcześniej zbierając materiały do książki o mężu prezydentki. Czyli mamy trzęsienie ziemi, potem cofamy się w czasie i napięcie rośnie.

Kiedy czytałem „Pierwszego dżentelmena”, miałem na wsi pod opieką sześć dwunastolatek, więc nie narzekałem na nadmiar wolnego czasu, wieczorami padałem na lico, a mimo to wkładałem zapałki pod powieki i czytałem, wykorzystując również nieliczne wolne chwile przy kasie w Dino czy w kolejce po lody. No bo tak wciąga. Napisane klasyczną metodą tego typu powieści: krótkie rozdziały, cliffhangery, proste zdania, przeszłość nagle – jak u Harlana Cobena – eksplodująca po latach, nie skupiajmy się zbytnio na logice, bawmy się.

No i komponent clintonowski: nienachalny, ale dodaje smaku. Zastanawiałem się cały czas, co wziął z doświadczeń osobistych, a co z wiedzy bardziej ogólnej z racji sprawowanego urzędu. Ciekawa jest gra z tymi oczekiwaniami czytelnika, gra ze znanymi i domniemanymi grzechami. Dobre są rozgrywki pałacowe, które zawsze świetnie się sprawdzają, ale kiedy pisze (albo opowiada) je były prezydent USA… Do tego dochodzi jeszcze prawniczo-sądowa rozgrywka, w czym Amerykanie są mistrzami. A świadkowie, umierają, znikają, tropy się mylą.

Thriller i kryminał sądowy w jednym, z wkładem prezydenckim czyli świetny wakacyjny odmóżdżacz.

Dom Wydawniczy REBIS

Bądźmy w kontakcie

Zapisz się, żeby otrzymywać cykliczne informacje o moich wpisach, recenzjach, polecajkach i różnych ofertach. Obiecuję zero spamu, jedynie wartościowe treści.

Bądźmy w kontakcie

Zapisz się, żeby otrzymywać cykliczne informacje o moich wpisach, recenzjach, polecajkach i różnych ofertach. Obiecuję zero spamu, jedynie wartościowe treści.